PrzejdĆș do usĆugi TwĂłj e-pit na portalu Ministerstwa FinansĂłw. Aby przekazaÄ 1,5% Fundacji DKMS wyszukaj na liĆcie OPP FundacjÄ DKMS lub skopiuj numer KRS: 0000 318 602
Przeszczepienie szpiku i krwiotwĂłrczych komĂłrek macierzystych stosowane jest w procesie leczenia chorĂłb krwi zarĂłwno nowotworowych, jak i nienowotworowych. Jego celem jest caĆkowite wyleczenie choroby oraz wydĆuĆŒenie ĆŒycia chorego. O tym, jakie choroby leczy przeszczepienie szpiku rozmawiamy z dr Tigranem Torosianem, lekarzem hematologiem.
Przeszczepienie szpiku i krwiotwĂłrczych komĂłrek macierzystych stosowane jest w procesie leczenia chorĂłb krwi zarĂłwno nowotworowych, jak i nienowotworowych. Jego celem jest caĆkowite wyleczenie choroby oraz wydĆuĆŒenie ĆŒycia chorego. O tym, jakie choroby leczy przeszczepienie szpiku rozmawiamy z dr Tigranem Torosianem, lekarzem hematologiem.
Magda PrzysĆupska: Jakie choroby leczy przeszczepienie szpiku?
Dr Tigran Torosian: Przeczepienie szpiku jest niekiedy kluczowym etapem leczenia zĆoĆliwych nowotworĂłw krwi: ostrej biaĆaczki limfoblastycznej, ostrej i przewlekĆej biaĆaczki szpikowej, rĂłĆŒnych rodzajĂłw chĆoniakĂłw. Wskazania do transplantacji szpiku obejmujÄ takĆŒe inne postacie biaĆaczek, chĆoniakĂłw, szpiczaka mnogiego, osteomielofibrozÄ, zespoĆy mielodysplastyczne.
Magda PrzysĆupska: Czy przeszczepieniem szpiku moĆŒna leczyÄ rĂłwnieĆŒ choroby nienowotworowe?
Dr Tigran Torosian: Tak, oczywiĆcie. TransplantacjÄ szpiku leczymy w tym momencie ponad 100 rĂłĆŒnych chorĂłb. Do tych nienowotworowych naleĆŒÄ m.in.: ciÄĆŒka anemia aplastyczna, wrodzone niedokrwistoĆci i nieprawidĆowoĆci hemoglobiny (np. talasemie), wrodzone, ciÄĆŒkie zaburzenia odpornoĆci czy niektĂłre choroby metaboliczne. Obecnie trwajÄ rĂłwnieĆŒ badania nad moĆŒliwoĆciÄ leczenia osĂłb chorych na rĂłĆŒne choroby autoimmunologiczne, t.j. stwardnienie rozsiane, poprzez wykonanie autotransplantacji (z wykorzystaniem komĂłrek macierzystych chorego).
Magda PrzysĆupska: Jak kwalifikuje siÄ Pacjenta do przeszczepienia?
Dr Tigran Torosian: Transplantacja szpiku lub komĂłrek macierzystych to metoda obarczona duĆŒym ryzykiem powikĆaĆ, dlatego decyzjÄ o przeszczepieniu podejmuje siÄ tylko wtedy, kiedy oczekiwane korzyĆci znacznie przewyĆŒszajÄ ryzyko i nie ma innych, skuteczniejszych metod leczenia. PodjÄcie takiej decyzji jest czÄsto wielostopniowe. Pierwszy etap, czyli tak zwanÄ kwalifikacjÄ wstÄpnÄ , rozpoczyna lekarz hematolog, prowadzÄ cy chorego. To on stwierdza i sugeruje potrzebÄ przeprowadzenia transplantacji komĂłrek krwiotwĂłrczych i powiadamia o tym wĆaĆciwy zespĂłĆ transplantacyjny, z ktĂłrym wspĂłlnie okreĆlajÄ argumenty przemawiajÄ ce za i przeciwko wykonaniu przeszczepienia. IstniejÄ miÄdzynarodowe standardy opisujÄ ce rĂłĆŒne rozpoznania i sytuacje, w ktĂłrych transplantacja jest wskazana, sytuacje, w ktĂłrych nie wiadomo dokĆadnie, czy bÄdzie ona skuteczna oraz jednostki chorobowe, przy ktĂłrych podjÄcie takiego dziaĆania nie ma medycznego uzasadnienia i nie przynosi Pacjentom korzyĆci. Jednak niezaleĆŒnie od tych standardĂłw, kaĆŒdy przypadek jest oceniany indywidualnie. Czasami, pomimo braku ewidentnych, typowych wskazaĆ, wykonywane sÄ procedury przeszczepienia âratunkowegoâ. Dzieje siÄ tak w sytuacji, kiedy transplantacji jest w danym przypadku jedynÄ szansÄ na pokonanie choroby.
Magda PrzysĆupska: Kiedy wykonuje siÄ przeszczepienie szpiku?
Dr Tigran Torosian: To kwestia, ktĂłra zaleĆŒy od bardzo wielu czynnikĂłw, m.in. od choroby, stanu Pacjenta, jego rokowaĆ, a takĆŒe od dostÄpnoĆci zgodnego Dawcy. Np. w przypadku ostrych biaĆaczek najlepiej jest wykonaÄ przeszczepienie w pierwszej remisji choroby, jeĆli Pacjent ma duĆŒe ryzyko nawrotu. W przypadku zespoĆĂłw mielodysplastycznych transplantacjÄ wykonuje siÄ zaraz po rozpoznaniu choroby lub po zastosowaniu leczenia â przy tej chorobie, przeszczepienie szpiku to jedyna szansa na wyleczenie.
Magda PrzysĆupska: Jakie sÄ szanse na wyleczenie chorego dziÄki przeszczepieniu szpiku?
Dr Tigran Torosian: Transplantacja szpiku znaczÄ co zwiÄksza szanse chorych na wygranie z chorobÄ . Lepsze rokowania majÄ mĆodsze osoby, przede wszystkim dzieci. PrzeĆŒywalnoĆÄ zaleĆŒy od rodzaju choroby, stadium jej zaawansowania i tzw. czynnikĂłw rokowniczych, czyli np. zaburzeĆ genetycznych, chorĂłb towarzyszÄ cych, ktĂłre wystÄpujÄ u Pacjenta. WedĆug danych Poltransplantu, w 2014 roku 56 procent dorosĆych i 84 procent dzieci przeĆŒyĆo co najmniej 36 miesiÄcy po transplantacji (szpik od Dawcy zgodnego 10/10). W porĂłwnaniu do roku 2013 to wzrost o 3 procent w przypadku PacjentĂłw dorosĆych i aĆŒ o 18 procent w przypadku dzieci. Statystyki sÄ optymistyczne.
Magda PrzysĆupska: DziÄkujemy za rozmowÄ!